Zabawy dziecięce
Na pewno nie jeden już raz w naszym życiu spotkaliśmy się z niezwykle trudnym zadaniem, jakim bez wątpienia jest zapewnienie rozrywki naszym dzieciom w różnej sytuacji. Bywają bowiem sytuacje różne – możemy mieć problem z tym, jak zająć dziecko w czasie deszczu, możemy mieć problem jakie znaleźć zajęcie dla małego potwora w trakcie wakacji, a równie dobrze, ale to już moim osobistym zdaniem jest patologia, możemy mieć problem co w ogóle zrobić z dzieckiem i jak z nim rozmawiać. No ale w naszym kraju dochodzi przecież także i do takich absurdów jak rodzice, którzy nie dają sobie rady z wychowaniem własnych dzieci. Nie jest bowiem żadną regułą to, że na dzieci decydują się osoby rzeczywiście do tego stworzone. Często bowiem dzieci posiadają osoby, które absolutnie się do tego nie nadają i wcale ich mieć nie powinny. Wtedy dzieci takie jak najbardziej możemy uznać za pokrzywdzone przez zły los, ponieważ przez to, że posiadają takich, a nie innych rodziców, ich wyobraźnia jest uboższa, możliwości rozwoju są ograniczone, i jeżeli same się nie rozwiną, no to chyba nikt ich nie rozwinie…
Płytka wyobraźnia
Teraz możliwości zabaw, które dzieci wymyślają, są dość ograniczone. Dlaczego? No cóż, podejrzewam, że to dlatego, że rodzice już nie mają tak dużo czasu dla swoich dzieci, żeby przekazywać im gry i zabawy, w które sami bawili się, gdy byli zupełnie mali. Gry i zabawy te zaczynają być powoli zapominane i z roku na rok coraz mniej osób pamięta o tym, jak to było, gdy całe osiedle bawiło się w dwa ognie, a przegrana drużyna za karę musiała oddać zwycięzcom wszystkie szklane kulki… Teraz dzieci rzadko kiedy grają na podwórku ze sobą. Raczej każde z nich okupuje swój komputer i coraz to nowsze gry komputerowe, które działają dość destrukcyjnie na małe dzieci. Poza tym, nie oszukujmy się, gry komputerowe są dla rodziców, którzy pragną mieć tylko święty spokój – dziecko przed komputerem jest znacznie mniej absorbujące dla rodziców, a w czasach, kiedy każdy szuka wygody jest to szczególnie na rękę dla nich. Dziecko znika wtedy z pola widzenia na dłuższy czas. Nie zajmuje ono swoją osobą rodziców, którzy często nie mają dla niego wystarczająco dużo czasu.