Zabawy podwórkowe
Chłopcy często grali w tak zwanego cymbergaja. Była to mini-gra w piłkę nożną; w cymbergaja grało się np. na ławkach szkolnych monetami, które popychane były grzebieniem. Kolejną grą chłopięcą była gra w dołek: na podwórku wykopywało się starą, 5 złotową monetą dołek, następnie wyrównywało się z grubsza wokół niego teren i z odległości ok. trzech metrów rzucało się doń monetami 1 złotowymi. Wszyscy z upodobaniem jeździli na wrotkach. Szczytem marzeń było posiadanie solidnych metalowych wrotek. Dziewczynki lubiły zakopywać widoczki. W wiadomym sobie miejscu wykopywało się w ziemi mały dołek, kładło się tam kawałek sreberka po czekoladzie lub zasuszony kwiatek i przykrywało szkiełkiem. Chłopcy uwielbiali wykopywać te skarby. Często grało się także w grzyba. Gra polegała na takim rzucaniu pilnikiem, aby wbił się w ziemię jak najdalej od miejsca rzutu. Najchętniej dzieciaki zbierały się na trzepakach, gdzie wyprawiało się różnego rodzaju akrobacje, które czasami kończyły się nabitym guzem lub zdartym kolanem.
Gry komputerowe dla przedszkolaków
Male dzieci mają do czynienia z komputerem od najmłodszych lat. Już przedszkolaki mogą spędzić swój wolny czas, grając na komputerze. Wybór gier dla małych dzieci jest dosyć duży. Zwraca się uwagę, aby nie zawierały one elementów agresji. Gry komputerowe dla najmłodszych mają na celu zapoznanie dziecka z pewnymi zjawiskami przyrody, z zaznajomieniem kształtów, kolorów, cyfr, liter, a dla nieco starszych dzieci, naukę czytania i liczenia. Zabawy przy grach komputerowych nie są niczym złym, jeżeli dawkowane są w odpowiednich porcjach. Wiadomo jest, że dłuższe przesiadywanie przy komputerze osłabia wzrok. Na naszym domowym krzesełku, jakie ustawiamy przed komputerem, dziecko nie będzie siedziało prawidłowo, ponieważ nóżki będą zwisać i nie będą oparte o podłoże. Do tego, monitor będzie zbyt wysoko w stosunku do twarzy i oczu dziecka. Jeśli już rodzice zgadzają się, aby dziecko spędzało czas przy grach komputerowych, to nie powinien on przekraczać trzydziestu minut dziennie. Niezbędny jest tu rozsądek i umiar.